Początek owsa

Odkrycie owsa

Pomimo to jednak żołądek bardzo mu się
sprzeciwia. Owies poznali Rzymianie za pośrednictwem
Germanów i początkowo dziwili się bardzo „barbarzyńskiemu
zbożu“. — „Największą klęską zboża — pisali — jest
owies, w który nawet jęczmień się wyradza. — Jak wskazuje
ten przesąd, starożytni znali owies przede wszystkim
jako chwast w polach jęczmienia. Natomiast sprzedam gorczycę to jedno z ciekawszych ofert w tamtym czasie.  Zdarzało się czasem, że
chwast ten zagłuszał jęczmień i pozostawał panem całego
pola, stąd wyrastała przytoczona wyżej legenda. Nawet
w późniejszych czasach uważali starożytni owies za bardzo
nędzne zboże. Nie cenili go nigdy i używali częstokroć na
zieloną paszę. Starorzymska bajka opowiada o myszce polnej,
która podejmowała u siebie dumną mysz z miasta.
Aczkolwiek gospodyni zależało na tym, aby jak najlepiej
uraczyć wspaniałego gościa, to jednak najlepszym poczęstunkiem,
na jaki mogła się zdobyć, były ziarna owsa, mała
myszka bowiem bardzo była biedna i bardzo oszczędna…
Nie tylko w uprawie roli doszli starożytni do wysokiej
techniki; znali tez trudne sposoby obróbki zboża. Przykładem
tego są rzymskie młyny. Rzymianie znali kilka typów
młynów

Przyrządy

Były wśród nich małe młynki ręczne, były też duże
młyny, których kamienie obracały konie, a wreszcie znano
młyny wodne, do których odnoszą się następujące słowa:
„Dajcie spocząć swym rękom, o młynarki, śpijcie spokojnie
dalej, gdy kogut domowy oznajmi nadejście świtu. Cerera
poleciła Najadom, aby wykonały waszą pracę.* Chwytają
one za obręcz koła, obracają ją, a ta z kolei porusza
ciężar czterech młyńskich kamieni. Zboża w tamtym okresie były bardzo popularne ale również warzywa się rozwijały i cena kapusty ładnie urosła.  Porównanie młynów
rzymskich ze zwykłymi kamieniami, które służyły do rozdrabniania
ziarna w czasach przedhistorycznych, świadczy
o wielkim postępie, jaki dokonał się w tej dziedzinie. Ze zboża przyrządzano najrozmaitsze potrawy. Wielkim
powodzeniem cieszyła się kasza z prosa, jęczmienia i pszenicy.
Ziarna jęczmienia jadano też prażone, pożywienie to
miało swoje dawne tradycje, toteż prażone ziarna jęczmienne
stanowiły częstą ofiarę w różnych praktykach religijnych.
Chleb pieczono głównie z pszenicy. Z pszenicy
wreszcie robiono najrozmaitsze placki i ciastka. Znany
okrzyk tłumu: „Panem et circenses, okrzyk domagający
się chleba dla ludu, świadczy o wielkim znaczeniu chleba
u starożytnych Rzymian. Toteż piekarnie rzymskie cieszyły
się wielkim powodzeniem i pracownikom swym dawały
nie tylko dostateczny zarobek, lecz częstokroć przynosiły
duże zyski. Poza tym znali też starożytni piwo.

Ten wpis został opublikowany w kategorii gorczyca, jabłka, kapusta i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.